Poniżej prezentujemy podstawowe określenia używane na różnych stronach poświęconych kominkom i piecom kominkowym. Mamy nadzieję, że okażą się pomocne w zrozumieniu różnic i podobieństw pomiędzy wybranymi kategoriami.
Kominek
Kominek to efekt finalny, tj. zabudowana konstrukcja składająca się z wkładu kominkowego (zwanego urządzeniem grzewczym lub paleniskiem) oraz szeregu elementów osprzętu częściowo niewidocznych po zabudowaniu (np. rury podłączeniowe, redukcje, izolacja, kształtki akumulacyjne, kratki kominkowe, czerpnie, drzwiczki rewizyjne, daszki i nasady kominowe). Bryła kominka może posiadać dodatkowo rozbudowę w postaci schowka na drewno, ławy czy też podświetlanych półek na książki.
Wkład kominkowy
Wkład kominkowy to znajdujące się wewnątrz obudowy kominka urządzenie grzewcze (zwane też paleniskiem) wyprodukowane z żeliwa lub stali. Żeliwo jest materiałem odpornym na zmiany temperatur oraz posiada doskonałe właściwości akumulacji ciepła (kumuluje ciepło i oddaje je stopniowo). Stal nie posiada takich właściwości (szybko się nagrzewa i szybko wychładza), więc dla uzyskania lepszej akumulacji ciepła w kominkach stalowych wnętrze komory spalania jest zazwyczaj wyłożona materiałem szamotowym lub płytami z wermikulitu.
Rodzaje kominków ze względu na opał
Wkłady kominkowe mogą być zasilane różnymi paliwami: drewnem, pelletem lub gazem. Po zabudowaniu wkładu grzewczego otrzymujemy odpowiednio kominek na drewno, kominek na pellet lub kominek na gaz.
Kominek z płaszczem wodnym
Kominek z płaszczem wodnym (tzw. kominek wodny), to w skrócie zabudowany wkłady kominkowy składający się z dwóch płaszczów pomiędzy którymi krąży woda. Kominki z płaszczem wodnym są najczęściej opalane drewnem, a ciepło generowane podczas spalania drewna ogrzewa wodę wykorzystywaną w instalacji CO oraz wodę użytkową. Kominek z płaszczem wodnym wymaga sporo miejsca, na dodatkowe elementy instalacji, które są niezbędne do jego prawidłowego i bezpiecznego funkcjonowania, np. naczynie zbiorcze i przelewowe, wymiennik płytowy, pompa obiegu kominka oraz do instalacji c.o., chłodnica płaszcza wodnego, zabezpieczenie termiczne, sterownik pracy pompy i kominka. Jeśli zaś chodzi o wygląd zewnętrzny bryły kominka, to zależy jedynie od gustu właściciela i aranżacji konkretnego wnętrza.
Kominek kaflowy
Typowy kominek kaflowy to kominek zbudowany z kafli ceramicznych o odpowiednich właściwościach termicznych. Nie są to płytki ceramiczne, które kładziemy na ścianach w kuchni lub łazience. Kafle ceramiczne mają specjalną budowę i same w sobie stanowią element konstrukcyjny kominka lub pieca, czyli niejako jego zewnętrzną ścianę. Wnętrze tej konstrukcji, w zależności od zastosowanej technologii, może być np. wymurowane cegłą szamotową, wyłożone płytami, kształtkami, krążkami lub masą akumulacyjną. Sercem pieca kaflowego jest zwykle palenisko piecowe lub możemy zastosować również standardowy wkład kominkowy.
Piece kaflowe emitują przyjemne ciepło bardzo pozytywnie odbierane przez organizm ludzki, ponieważ wygenerowane przezeń fale magnetyczne mają długość zbliżoną do emitowanej przez Słońce.
Kominek powietrzny
Kominek powietrzny, jak sama nazwa wskazuje, ogrzewa pomieszczenie za pomocą ogrzanego powietrza. Zwykle jest on połączony z instalacją dystrybucji gorącego powietrza do innych pomieszczeń (DGP). Rozprowadzenie gorącego powietrza może przebiegać w dwojaki sposób:
• Grawitacyjnie – czyli rozgrzane powietrze samoistnie unosi się do góry na zasadzie konwekcji i samoistnie przepływa kanałami do pomieszczeń sąsiadujących z tym, w którym zainstalowany jest wkład kominkowy. To rozwiązanie ma jednak pewne ograniczenie, a mianowicie odległość pomiędzy pomieszczeniami. Niestety ogrzane powietrze wędrując do chłodniejszych stref wyziębia się i jego ruch słabnie w związku z czym odległość pomiędzy pomieszczeniami (długość kanałów rozprowadzających) nie powinna przekraczać ok. 4 m.
• W sposób wymuszony – polega na zastosowaniu turbiny, która wymusza i przyśpiesza ruch ogrzanego powietrza, dzięki czemu może ono dotrzeć także do dalszych pomieszczeń. Jest to rozwiązanie bardziej efektywne, ale także droższe i wymagające stałego dostępu do prądu.
Kominek konwekcyjny
Kominek konwekcyjny to kominek powietrzny, który ogrzewa na zasadzie zjawiska konwekcji czyli samoistnego ruchu powietrza wynikającego z różnic temperatur.
Zimne powietrze zasysane przez kratkę wlotową w dolnej części zabudowy, nagrzewa się od rozgrzanego korpusu wkładu kominkowego, unosi do góry zgodnie z zasadą konwekcji, a następnie wydostaje przez kratkę wylotową.
Zaletą tego typu ogrzewania jest duża ilość ciepła emitowanego praktycznie tuż po rozpaleniu. Natomiast z drugiej strony wkład kominkowy wychładza się stosunkowo szybko, więc trzeba dość często dokładać drewno. Efektywność cieplną można podnieść wykonując tzw. ciepłą obudowę wkładu kominkowego z wykorzystaniem różnych materiałów akumulujących ciepło. Poza tym dzięki zastosowaniu kanałów do rozprowadzenia gorącego powietrza (instalacja DGP) za pomocą kominka konwekcyjnego można ogrzać również pomieszczenia oddalone od miejsca jego posadowienia.